Door 11 november 2012 0 Comments

Beschouwing Regeerakkoord Rutte II

Persoonlijk was ik verheugd te horen dat, zonder officiële bijdrage van MenS, binnen korte tijd twee tegenpolen in de politiek in staat waren tot samenwerking door ‘bruggen te slaan’ zoals het regeerakkoord letterlijk heet. Er staat zelfs dat deze coalitie ‘de onderlinge verbondenheid, het optimisme en de kracht van Nederland wil versterken’. Zou er dan toch een wonder gebeurd zijn? Vol verwachting klopte mijn hart en las ik verder…..Helaas, een onderbouwing voor deze gewekte verwachtingen heb ik niet aangetroffen.

Hoewel het totale beleid erop is gericht om na 2017 structureel 17,7 miljard te bezuinigen en er ook best goede elementen te vinden zijn in het 80 pagina’s tellende document, valt mij vooral op dat de inkomensafhankelijke zorgpremie geen enkele bijdrage levert aan die besparing en dat de voorgespiegelde koopkrachteffecten aantoonbaar onjuist blijken te zijn. Dit heeft het meeste stof doen opwaaien en blijkt onhoudbaar. Dat wekt geen vertrouwen maar ongerustheid. De angst voor stapeling van potentiële negatieve effecten binnen een gezin hebben veelal een verlammende werking. Sterker nog, mensen die qua inkomensniveau niet geraakt zouden worden vinden het ook niet kunnen. Een breed gedragen gevoel van onrechtvaardigheid en onzekerheid voert de boventoon. Wat mij ook opvalt, is dat het wemelt van de aannames en retoriek. Ter illustratie noem ik er een paar:

Iedereen zal naar vermogen moeten bijdragen om de rekening van de crisis te betalen’. De hoogste inkomens worden echter ontzien. Hans van Steenbergen schetst in zijn Alternatief Belastingplan dat 12 miljard minder bezuinigingen nodig zijn door maatregelen die ongeveer 300.000 extra banen scheppen. Zo kan het dus ook. Het beschrijft een eerste goede stap om te komen tot de oplossingen die we in ons verkiezingsprogramma hadden uitgewerkt.

Een ander voorbeeld. ‘Als de sollicitatieplicht niet wordt nageleefd, wordt de bijstandsuitkering na 3 maanden gestopt’. Het effect van het regeerakkoord is juist dat meer dan 100.000 banen verdwijnen. Wat is het daadwerkelijke rendement van sollicitatieplicht als er geen werk is? Banen scheppen aangevuld met een minimum aantal uren maatschappelijke dienstverlening zoals wij in combinatie met het garantie-inkomen voor ogen hebben levert veel meer op.

Een gezonde financiële sector is onmisbaar voor het functioneren van onze economie’. De maatregelen die worden voorgesteld, vormen geen oplossing voor de fundamentele weeffout: geldschepping op basis van schuld in combinatie met samengestelde interest in handen van private banken. Sterker nog, deze regering gaat directe bankensteun uit het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) mogelijk maken. Dit kan ertoe leiden dat het ESM tot 40 miljard bij Nederland kan opvragen waarna dit geld aan banken ter beschikking gesteld kan worden en banken vervolgens voor een hoger percentage het geld aan landen teruglenen. Zo blijven de private banken in leven en blijft de belastingbetaler de prijs betalen en loopt hij ook het uiteindelijke risico. MenS heeft bewust ‘NEE’ gezegd tegen het ESM omdat het geen enkele oplossing biedt voor de oorzaken. ‘Organisaties die met publiek geld gefinancierd zijn, wordt het verboden om te speculeren’. Dit zal dan ook voor ABNAMRO moeten gelden die expliciet genoemd wordt in het regeerakkoord: ‘We onderzoeken ook andere opties dan een volledige beursgang’. Dit biedt in mijn ogen een opening om alsnog ABNAMRO om te vormen tot een coöperatieve gemeenschapsbank. Zonder inbreng van MenS zie ik dit niet gebeuren.

‘Er komt een sociaal leenstelsel in plaats van de basisbeurs in de bachelor- en masterfase’
. Het ongewenste effect hiervan is op zijn minst dat we studenten dwingen om zichzelf in de schulden te steken maar ook dat mensen hier tegenop zien of zelfs niet mogen lenen vanuit religieus oogpunt en daardoor niet gaan studeren. Het door ons voorgestelde garantie-inkomen voor studenten zou het mogelijk maken om iedereen met de vereiste capaciteiten en talenten juist zonder vorming van schuld een goede basis te laten leggen voor een gezonde en vervullende carrière en daarmee voor een betekenisvolle bijdrage aan de samenleving. Positief is dat er wordt geïnvesteerd in de kwaliteit van docenten en schoolleiders, maar of dit ook betekent dat er meer ruimte zal komen voor ontwikkeling van de hele mens, op fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel vlak waag ik te betwijfelen. Zeker als ik lees dat kleine opleidingen worden gesloten en grootschaligheid verder zal toenemen.

In de zorg wordt na 2017 structureel 5,7 miljard bezuinigd. De sleutelrol van verzekeraars wordt alleen maar groter. Het toverwoord is convenant. Op zich was ik blij te lezen over preventie en het bevorderen van een gezonde levensstijl. Maar of verzekeraars daar de juiste partij voor zijn? Gaan verzekeraars zorgen voor het beschikbaar komen van gezond voedsel, gezond water, gezonde energie en gezonde huisvesting? Gaan zij er ook voor zorgen dat artsen complementair gaan werken en alternatieve geneeswijzen beschikbaar komen in het basispakket?  Deze regering stelt verzekeraars verantwoordelijk voor het nog selectiever contracteren en de basisverzekering te beperken tot naturapolissen. U krijgt straks dus minder keuzevrijheid voor een hogere prijs. Tenzij u het geld (over) heeft voor een aanvullende verzekering. Veel mensen hadden al het gevoel te moeten betalen voor iets dat ze niet willen. Dit gevoel zal alleen maar toenemen. Echte gezondheid begint bij innerlijke harmonie en beschikbaarheid van gezond voedsel en water zonder giffen voor iedereen zoals in ons programma staat beschreven met passende maatregelen er bij. Dit vereist MenSelijke keuzes.

Een andere trend is het overhevelen van verantwoordelijkheden en taken naar gemeenten, maar met restricties in de dienstverlening en lagere budgetten. Gemeenten worden bijvoorbeeld geheel verantwoordelijk voor de activiteiten op gebied van ondersteuning, begeleiding en verzorging, maar de aanspraken worden beperkt en versoberd. Ofwel de regering bespaart en de gemeenten mogen de klappen opvangen. Van bijvoorbeeld ondersteuning bij huishoudelijke hulp zal in vele gevallen geen sprake meer kunnen zijn. Vanuit het door ons voorgestelde garantie-inkomen met 20 uur maatschappelijke dienstverlening en omvorming van de overheid tot een gemeenschapsdienst zou deze verkilling en versobering niet gebeuren maar er zou juist meer onderlinge verbondenheid in praktijk gebracht worden.

Op gebied van veiligheid en justitie zijn per saldo geen bezuinigingen aan de orde, maar binnen de beschreven maatregelen ontbreekt het onderzoeken van oorzaken van onacceptabel gedrag en het vinden van blijvende oplossingen daarvoor. Ook hier kan oprechte interesse en onderlinge verbondenheid heling brengen.

Het annuïtair aflossen als voorwaarde voor belastingaftrek bij nieuwe hypotheken  en de overdrachtsbelasting structureel verlagen’ wordt beschreven als eerste belangrijke stappen om de woningmarkt weer in beweging te krijgen. Ik betwijfel dit ten zeerste omdat mensen voor grote beslissingen, zoals het kopen of verkopen van een huis, vertrouwen in de toekomst nodig hebben met daarnaast realistische koopprijzen en eerlijke hypotheken. Het door ons voorgestelde hypotheekobligatiesysteem in combinatie met het aanwenden van pensioenvermogen voor woonhuisfinanciering tegen lagere rentekosten zou pas echt een verschil maken en de woningmarkt een boost geven. Mits mensen natuurlijk wel zicht houden op een baan. En daar zijn onze andere voorgestelde oplossingen belangrijk voor. Zo zou ook het garantie-inkomen veel rechtvaardiger en socialer zijn dan het beperken en versoberen van WW-uitkeringen, zowel in opbouw  van de rechten als bij uitkering zelf.  In plaats van het verhogen van de WW-premie voor werkgevers zou het verstandiger zijn om ons plan gelijk oversteken’ uit te voeren waarbij de kosten voor WW-uitkeringen door werkgevers worden gedragen en de ziektekosten via publieke middelen worden bekostigd. Dit zou betekenen dat de werkgever er zelf baat bij heeft om mensen in dienst te houden omdat er dan nog productie wordt geleverd. Meer werk, meer banen, meer belastinginkomsten, minder bezuinigen, meer vertrouwen, meer bestedingen, meer werk etc.

Ten slotte de invoering van de Winstbox. Die moet 500 miljoen per jaar opleveren en zal ten koste gaan van de kurk waar de Nederlandse economie nog op drijft: het MKB waartoe de vele ZZP-ers behoren die nu al voor geen enkele vorm van uitkering in aanmerking komen, anders dan de bijstand zodra zij hun huis hebben opgegeten. Deze maatregel staat in schril contrast tot ons plan om juist voor deze categorie te starten met het garantie-inkomen in combinatie met inzet van talenten voor de gemeenschap gedurende 20 uur per week.

Overall ben ik gesterkt in mijn gevoel en overtuiging dat Partij voor Mens en Spirit heel veel goeds te bieden heeft. Juist door een samenhangend plan met fundamentele oplossingen. Ik hoop dat we dit de komende tijd met elkaar verder zullen vormgeven en zullen uitdragen zodat we merkbaar een verschil kunnen maken in onze samenleving. Vanuit  onderlinge verbondenheid, optimisme en kracht. Niet omdat dit zo op papier staat, zoals in het regeerakkoord, maar omdat we ons daadwerkelijk verbonden weten en voelen en met elkaar een samenleving willen creëren die werkt voor iedereen.

Dank en hartelijke groet!
Leo Sonneveld

Posted in: Economie

Post a Comment

You must be logged in to post a comment.